Δώρο με το νέο Άλλο Ένα Podcast αυτής της εβδομάδας, μια συγγνώμη για την καθυστέρηση. Επιστρέφουμε με νέο επεισόδιο νωρίτερα για μερική εξιλέωση. Αυτή την εβδομάδα είναι δουλειά, δουλειά, δουλειά σαν τη Rihanna. Σας πιτσάρω την ιδέα μου να ανοίξω ένα σαφάρι τίγρης στην Ομόνοια, θυμόμαστε την επέτειο των Τεμπών και αναρωτιόμαστε γιατί είναι όλοι έτοιμοι για ξύλο στο δρόμο. Δεν τα λες και λίγα.
Episode page ↗
A podcast does not come with subtitles, so podqast makes them: it listens to the episode itself, a few minutes at a time, and only around where you are listening. Nothing is done in advance, which is why the bar says how much of the episode you can read so far.
Each stretch is heard by a speech model, cut into lines at the pauses and full stops, and translated in one go — what was said on top, English under it, and the two lit together piece by piece as they are spoken.
It is a machine doing it, so it is wrong sometimes. What was said is always the line on top.